انصار الخميني (ره) :: نگاهی دیگر (قسمت سیصدوسوم)

تاريخ انتشار: 08 خرداد 1397 ساعت 21:24:05

هیس ...فریاد نمی زنند
نگاهی دیگر (قسمت سیصدوسوم)

گفتم: آقاجون خبر مربوط اعمال سیاه فردی در محیط آموزشی جامعه را با بهت و حیرت روبرو کرد.
گفت: با بهت و حیرت اجتماعی یا به رسم معمول فوران شایعات و بیانیه نویسی و غیره، باید بفهمیم که حکایت همچنان باقی است.
_ مدتی پیش در گفتگویی یادآوری کردیم که ایکاش حکومت و جامعه بجای چهره سازی های بی ارزش می توانست از جایگاه متفکرین مصلحی چون خانم رخشان بنی اعتماد مطلع و در مکتب عشق به جامعه و نوع دوستی بزرگانی از این دست فهم را شاگردی می کردند.
گفتم: برخی جریانات فکری بیمار و روان پریش در برخورد با موضوع مذکور به بازی کثیف سیاسی و جناحی وارد و برخی دیگر به یادآوری برخورد کریمانه با موضوع مشابه پرداختند.
- امروز نیز برخی جاهلانه یا غافلانه جامعه عظیم و فرهیخته معلمین یا مدارس غیر انتفاعی را به چوب ملامت گزیدند.
- چگونه می توان و باید ضمن درک شرایط روحی آسیب دیده فرزندان عزیزمان و خانواده های دردمند با بحران مذکور مرتبط با محیطی آموزشی برخورد کرد؟
گفت: فضای آموزشی کشور مملو از مردان و زنانی است که همواره قابل ستایش ، تعظیم و تکریم هستند بسیاری که حضور در فضای آموزشی را جز به عشق رشد و پرورش فرزندان ایران ندیده و نمی بینند.
- عمری در کلاس و مکتب بی آلایش معلمین و بسیاری کارکنان در محیط آموزشی آموخته و رشد کردیم و سال ها است ناظر تربیت فرزندانمان هستیم.
- معلمان را در تمام تاریخ کشورمان به پاکی و مروت شناخته و می ستاییم که وجود کژدم های انسان نما در هر محیطی قابل تصور است.
- ایکاش سیاست بازان قدرت طلب حداقل به حرمت اشک مادران و قد خمیده پدران این فرزندان آسیب دیده از فقر اخلاقی بفهمند و درک کنند که فاجعه مذکور می تواند به انحاء مختلف در سایر محیط های اجتماعی واقع یا در شرف وقوع باشند پس باید ضرورت فهمیدن مسائل اجتماعی و اتخاذ تصمیمات انسانی و غیر سیاسی را درک کنند.
- ایکاش بسیاری از بازیگران میدان سیاسی کاری و قدرت طلبی روزی قادر به درک دغدغه های تفکر دلسوزانه اندیشمندانی چون خانم بنی اعتماد بودند.