گفتم: آقاجون آیت‌الله مکارم‌ شیرازی با اشاره به سخنان اخیر آقای روحانی فرمودند چه ضرورتی دارد در بیان مطلب به زمان معصومین اشاره و استناد می‌کنید.
گفت: صدها سال است که روحانیون برای بیان هر مطلبی از آیات گذشته و به روایات استناد می کنند روایاتی که حتی تحت عنوان قدسی به نقل از خداوند آورده می شوند و هرگز نیز مورد اعتراضات از این دست قرار نگرفته و نمی گیرند.
گفتم: آیت الله مکارم شیرازی نیز مانند برخی آیات عظام و جامعه مدرسین معتقدند نقد عصمت ائمه علیه السلام خط قرمز شیعه محسوب می شود لذا به فرمایش آیت الله نوری همدانی بی تعارف باید با چنین سخنی برخورد کرد.
گفت: بدلیل اصرار بر موضع قبلی حتما ارائه توضیح سایر علما مانند آیت الله جوادی آملی ، آیت الله لنکرانی ، آیت الله عرب و بسیاری دیگر نیز در توضیح ضرورت نقد پذیری از دیدگاه رسول مکرم(ص) م امام علی(ع) بی تاثیر است. لذا بدون ورود به موضوع مذکر که در مطلب قبل بیان شد اشاره به چند نکته را مناسب می دانم.
اولا آیت الله مکارم نیز مانند تمام مراجع پیشین تا امام خمینی(زه) و مراجع معاصر در اولین مسئله رساله عملیه آورده اند که هیچ مسلمانی نمی تواند در اصول دین تقلید کند بلکه باید آنها را از روی دلیل بداند. دانستنی که (تحقیق) در اولین گام می تواند متوقف به تردید و شک در صحت اصل و یا حواشی حقیقت و واقعیت باشد.
ثانیا امامت از اصول مذهب شیعه است که بنابر مسئله اول رساله عملیه تمام مراجع عظام قابل تقلید نبوده و باید به ادله دانسته شود اما اگر دانستن و درخواست دلیل متوقف به توهین و تکفیر باشد چه باید کرد؟
ثالثا دعوت امام علی علیه السلام از مردم به ضرورت نقد و سوال از امام مستقر بر مسند حکومت همچنان توسط منتقدین روحانی بی پاسخ و نادیده گرفته می شود که به تاکید استاد شهید مطهری وَ لا تُخالِطونی بِالْمُصانَعَةِ وَ لا تَظُنّوا بِیَ اسْتِثْقالاً فِی حَقٍّ قیلَ لی وَ لاَ الِْتماسَ اِعْظامٍ لِنَفْسی، فَاِنَّهُ مَنِ اسْتَثْقَلَ الْحَقَّ اَنْ یُقالَ لَهُ اَوِ الْعَدْلَ اَنْ یُعْرَضَ عَلَیْهِ کانَ الْعَمَلُ بِهِما اَثْقَلَ عَلَیْهِ (نهج البلاغه؛خ۲۱۶) بیان امام علی(ع) برای انتقاد از خود صراحت دارد.
رابعا آیات ۳۰ الی ۳۹ سوره بقره داستان خلقت آدم را چنین بیان کردند.
و چون پروردگار به فرشتگان گفت من در زمین جانشینی خواهم گذاشت فرشتگان گفتند :
۱) آیا کسی را می گماری که فساد انگیزد.
۲) خون ها بریزد
۳) حال آنکه ما به ستایش تو مشغولیم
خداوند فرمود
من چیزی می دانم که شما نمی دانید.
گفتم: آیات ۳۱ الی ۳۹ نیز در ادامه به آموزش اسما و سجده فرشتگان تا هبوط آدم و حوا اشاره می کنند.
گفت: براساس حکم ظاهری آیات ۳۰ الی ۳۹ فرشتگان حتی مجاز به سوال و نقد در برابر ابلاغ اراده الهی بودند زیباتر اینکه خداوند پس از تجهیز آدم به معرفت اسماء در مواجهه ی علمی آدم و فرشتگان نسبت به اقناع فرشتگان اقدام و سپس فرمان سجده به آدم توسط فرشتگان ابلاغ می گردد.
گفت: آقاجون شاید نگرانی این روزهای برخی علما بواسطه این است که نقد و انتقاد معادل انکار فرض شده است در حالیکه طی تمامی سال های پویایی فقه شیعه شرط اجتهاد و فقاهت شیعی در برخورداری از توان لازم در استنباط و نقد عالمانه تعریف شده است.