انصار الخميني (ره) :: اخلاق در سیاست جهادی (با اشاره ای به دیدگاه ها و شخصیّت زنده یاد حاج سعید نادری)

تاريخ انتشار: 27 مهر 1393 ساعت 19:15:17

اخلاق در سیاست جهادی (با اشاره ای به دیدگاه ها و شخصیّت زنده یاد حاج سعید نادری)

فعال فرهنگی
چندی پیش، دیوید کامرون، رییس دولت بریتانیا از رییس جمهور کشورمان تقاضای دیدار و در حاشیه برگزاری اجلاس سالانه سازمان ملل برای نشان‏دادن حسن نیت با روحانی ملاقات کرد تا زمینه‏ های بهبود روابط بین دو کشور فراهم شود. اما او بلافاصله پس از آن ملاقات، ایران را حامی تروریست خواند؛ این در حالی است که طبق اعلام‏ها، ایران حایز بیش‏ترین تعداد قربانی تروریسم است. رییس همان دولتی که رسانه‏ های متبوعش از گروه تروریستی منطقه، داعش، به عنوان دولت اسلامی یاد کرده و جنبش حماس را که برای احقاق حق مردم خویش مبارزه می‏کند، مظهر تروریسم معرفی می‏کنند. از همین‏جا می‏ توان به بررسی اخلاق در سیاست غرب پرداخت؛ کسی برای ایجاد روابط حسنه بین دو کشور تقاضای ملاقات و تلطیف روابط می‏کند و از سوی دیگر حرمت دیدار می‏ شکند و صیانت از این دیدار را حتی چند روزی برنمی ‏تابد. به‏ راستی اخلاق در سیاست‏ ورزی غرب چه جایگاهی دارد؟ برای مقایسه این اخلاق با اخلاق حاکم نزد خودمان، نیازی نیست حتی رفتار کلان سیاسی و رسانه‏‏ ای دولت تدبیر و اعتدال را که رییس آن، منشور نفی خشونت را به سازمان ملل ارائه کرد ـ رصد کنیم.

می‏ توان از میان نمونه‏ های ساده ‏تر مثال زد؛ از جهادگری تلاشگر که اشتیاقش به خدمت به همنوع وصف‏ ناشدنی بود و با این‏که در جایگاه خدمتی کلان نبود، به فرزندانش وصیت کرد توقعات خود را از جامعه کاهش دهند و هر جا که هستند به دیگران خدمت کنند چرا که به زعم او، لذت خدمت، قابل وصف نیست. حاج‏ سعید نادری، جهادگر مخلص را، همکارانش، معلم اخلاق نام نهادند؛ مردی که چندی پیش وزرات جهاد کشاورزی او را در یک سانحه تصادف از دست داد.

اهالی وزارت‏خانه جمع شده بودند تا در سوگ کسی بنشینند که از سرانشان نبود اما سرانه اخلاق و معرفت را همواره برای‏شان معنا می‏کرد و بالا می‏برد.

بچه‏ های جهاد او را به خاطر مرامش می‏ ستودند. به یاد می‏ آورم چند سال قبل، حاج ‏سعید کاندیدای شرکت در انتخابات شورای شهر شده بود و به یکی از اقوامش که شناسنامه غیر داشت و می‏ خواست به نفع او رأی به صندوق بیاندازد اجازه نداده بود و گفته بود «این کار، غیراخلاقی است و من برای تلاش در راه ارتقای اخلاق شهروندی در کنار ایفای دیگر وظایف شورا کاندیدا شده ‏ام».
آری، آن اخلاق یک دولتمرد سیاست‏ ورز در بریتانیای موسوم به کبیر است که حرمت‏ شکنی آشکار می‏ کند و به جای این‏که نماد اخلاق در جهان باشد، مروج بی‏ اخلاقی می‏ شود، و این‏جا یک جهادگر در بدنه دولت تدبیر و امید جمهوری اسلامی ایران این‏گونه اخلاق شهروندی را هم در تئوری و هم در عمل ترویج می ‏کند. حدود ایثار و اخلاق حاج ‏سعید نادری به‏ حدی است که در وصیت‏ نامه‏ اش از پدر و مادر و همسر و فرزندان و بستگانش طلب عفو می‏ کند که در قبال آنان، قصور کرده است در حالی‏که پدرش می‏ گوید مدت‏ هایی مدید سعید او را به پشتش می‏ گرفته و برای مداوا نزد این دکتر و آن طبیب می‏ برده است، یا این‏که همسرش می‏ گوید کم‏تر پدری را پیدا می‏ کنید که تمام همّ و غم زندگی‏ اش، تربیت تمام‏ وقت و رسیدگی تام و تمام به وضع تحصیلی و اخلاقی فرزندانش بوده باشد. منبع : روزنامه راه مردم