در ساعت يازده ونيم در دفتر با جناب آقاي صانعي  نشسته بودیم که ناگهان تلفنی زده شد مبنی بر این که حضرت آیت الله خامنه ای را ترور کرده اند این مسئله باعث ایجاد اضطراب و نگرانی در همه افراد شد، این خبر بایستی به اطلاع امام می رسید در این فکر شدیم که چگونه امام را از این حادثه آگاه کنیم که کمترین تأثیر سوئی بر جسم و روح امام نداشته باشد من به فکرم رسید که یک قرص آرام بخش را در چای حل کنیم و ایشان میل نمایند و پس از یک ساعت که اثر دارو ظاهر شد خبر را به طور ملایم به ایشان بگوئیم .

آقای صانعی در این خصوص استخاره کردند ولی استخاره بد آمد بنابر این تصمیم گرفتند خودشان خدمت امام بروند و خبر را به امام بگویند وقتی برگشتند فرمودند: وقتی من خدمت امام رسیدم و خودم زیاد مضطرب بودم و نمی دانستم چگونه خبر را به امام منتقل کنم، امام سر سجاده نشسته بودند قبل از این که من لب به سخن بگشایم حضرت امام فرمودند : ( آقای خامنه ای را ترور کرده اند؟)

وقتی فهمیدم ایشان قضیه را فهمیده اند من خیلی آرام گرفتم حالا از کجا امام خبردار شده اند با این که هیچ کس قبل از آقای صانعی خدمتشان نرفته بود گویا به ایشان الهام شده بود و در حقیقت آقای صانعی رفته بود به امام خبر دهد، امام به ایشان خبر ترور را داد و به ایشان آرامش دادند.

 و نیز دکتر پور مقدس گفته است : امام در جلسات خصوصیشان گفته بودند من اصلاً به چیزی مثل پدیده ترس خو نگرفته ام ونمي دانم ترس چيست ؟ و ما از نظر پزشکی قضیه را در ایشان لمس کردیم که اصلاً ترس در تن ایشان وجود نداشت ، چرا كه از نظر فیزیولوژی و پزشکی کسی که بترسد ماده ای در بدنش ترشح می شود به نام ( آدرنالین) و این ماده در ضمن ترسیدن مسئول تظاهرات ترس است یعنی ماده باعث افزایش تعداد ضربان قلب و سفید شدن رنگ انسان می شود و بدن به لرزش و ارتعاش می آید فشار خون بالا می رود. و ما که دقیقاً در مدت هشت نه سال نبض و فشار خون امام در کنترل مان بود و دقیقه به دقیقه به تعداد ضربان قلبشان در این اواخر آگاهی داشتم و در این مدت ناملایمات زیادی رخ داده بود که حداقل ضربان قلب را باید بالا می برد، هرگز ندیدیم ضربان قلب امام در برابر سیل حوادث و مشکلات بالا رود.

 در جریان بمباران و موشک باران تهران که هر کسی دچار اضطراب می شد ما در همان حال و در همان لحظات روی ( تله مانیتور) می دیدم که ضربان قلب امام افزایش پیدا نمی کند و یا می رفتیم فشار خون امام را می گرفتیم و می دیدم هیچ تفاوتی با قبل ندارد و این نشان می دهد که واقعاً امام هرگز از چیزی نمی ترسید و ما این طور استنباط می کنیم که در اثر ریاضت و خود سازی روح و بدن خود را مهار کرده بودند...

 با این حال، ما که در کنار امام بودیم شب ها شاهد تضرع و گریه های امام در برابر خدا بودیم حتی آن شبی که ایشان را به بیمارستان منتقل کردند هم چنان از خواب بیدار شده و به نماز شب پرداختند که فیلم نماز شبشان از طریق دوربین مخفی در معرض دید همگان قرار گرفت ولی یک قطعه از فیلم را بنابر حسب مصلحت حذف کردند و آن وقتی بود که ساعت گریه و زاری امام در پیشگاه حضرت ذوالجلال رسیده بود و من امیدوارم که این قسمت از فیلم را هم برای مردم عزیزمان پخش کنند که متوجه شوند که آن امام بزرگواری که پدیده ای به نام ترس در سراسر وجودشان نبود و در برابر جهان استکباری یکه و تنها می ایستادند و از هیچ کس وحشتی نمی کرد، در سحرگاهان که در برابر خداوند قرار گرفت چنان لرزه بر اندام مبارکشان می شد و اشک می ریخت و با صدا گریه می کرد.[1]

--------------------------------------------------------------------------------

  ١ ] .مجله پاسدار اسلام، آذرماه ١٣۶٨ ، شماره ٩٩ ، صفحه ٣٨

ماخذ : جلوه های حسینی در سیمای خمینی، سید نعمت الله حسینی - صفحه ١٩٠

منبع : نرم افزار علماي شيعه ، مؤسسه نور الزهراء(س)

(اسنفاده از اين مطلب يدون ذكر نشاني سايت جايز نيست)