زمان: 23 مهر 1361/27 ذى الحجه 1402.

مكان: تهران، جماران.

بسم اللَّه الرحمن الرحيم

انا للَّه و انا اليه راجعون

چه سعادتمندند آنان كه عمرى را در خدمت به اسلام و مسلمين بگذرانند، و در آخر عمر فانى به فيض عظيمى كه دلباختگان به لقاء اللَّه آرزو مى‏كنند نايل آيند.

 چه سعادتمند و بلند اخترند آنان كه در طول زندگانى خود كمر همت به تهذيب نفس و جهاد اكبر بسته، و پايان زندگانى خويش را در راه هدف الهى با سرافرازى به خيل شهداى در راه حق پيوستند.

چه سعادتمند و پيروزند آنان كه در نشيب و فرازها و پست و بلنديهاى حيات خويش به دامهاى شيطانى و وسوسه‏هاى نفسانى نيفتاده، و آخرين حجاب بين محبوب و خود را با محاسن غرق به خون خرق نموده  و به قرارگاه مجاهدين فى سبيل اللَّه راه يافتند.

 چه سعادتمند و خوشبخت‏اند آنان كه به دنيا و زخارف آن پشت پا زده و عمرى را به زهد و تقوا گذرانده و آخرين درجات سعادت را در محراب عبادت و در اقامه جمعه با دست يكى از منافقين و منحرفين شقى، فائز و به والاترين شهيد محراب كه به دست خيانتكار اشقى الاشقيا به ملأ اعلا شتافت، ملحق شدند.

                و شهيد عزيز محراب اين جمعه ما از آن شخصيتهايى بود كه اينجانب يكى از ارادتمندان اين شخص والا مقام بوده و هستم. اين وجود پربركت متعهد را قريب شصت سال است مى‏شناختم.

مرحوم شهيد بزرگوار حضرت حجت الاسلام والمسلمين حاج آقا عطاء اللَّه اشرفى را در اين مدت طولانى به صفاى نفس و آرامش روح و اطمينان قلب و خالى از هواهاى نفسانى و تارك هوى‏ و مطيع امر مولا و جامع علم مفيد و عمل صالح مى‏شناسم، و در عين حال مجاهد و متعهد و قوى النفس بود. او در جبهه دفاع از حق از جمله اشخاصى بود كه مايه دلگرمى جوانان مجاهد بود و از مصاديق بارز رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْه  بود. و رفتن او ثلمه [رخنه ، خلل] بر اسلام وارد كرد و جامعه روحانيت را سوگوار نمود.

 خداوند او را در زمره شهداى كربلا قرار دهد و لعنت و نفرين خود را بر قاتلان چنين مردانى نثار فرمايد. ننگ ابدى بر آنان كه يك چنين شخص صالحى را كه آزارش به مورى نرسيده بود از ملت ما گرفتند و خود را در پيشگاه خداوند متعال و در نزد ملت فداكار، منفورتر و جنايتكارتر از قبل معرفى كردند.

اين بزرگوار مثل ساير شهداى عزيز ما به جوار رحمت حق پيوست، و ملت مجاهد و قواى مسلح سلحشور ما با عزمى راسختر به پيشبرد انقلاب ادامه مى‏دهند. و آنان كه به ادعاى واهى خود كوس طرفدارى از خلق را مى‏زنند و با خلق خدا آن مى‏كنند كه همه مى‏دانند، در اين جنايت عظيم چه توجيهى دارند؟ و با به شهادت رساندن عالمى خدمتگزار و پيرمرد بزرگوار هشتاد ساله چه قدرتى كسب مى‏كنند و چه طرفى مى‏بندند؟ و آنان كه در سوگ اين جنايتكاران اشك تمساح مى‏ريزند و از جريان حكم خدا درباره آنان شكايت دارند، چه انگيزه‏اى دارند؟ آيا انتقام از جمهورى اسلامى به شهادت رساندن يك عالم پارساست، و به آتش كشيدن يك عده كودك و زن و مرد و توده‏هاى رنجكش است؟! آيا راه به حكومت رسيدن و قدرت را به دست آوردن، اين نحوه جنايات است؟!.

بارالها، ملت مجاهد ما در اين برهه زمان با چه حوادثى و با چه چهره‏هايى مواجه     

است. عصرى كه حكومتهاى مسلمين آن چنانند، و رسانه‏هاى گروهى آن چنان، و ابرقدرتها اين چنين. عصرى كه باطل را به صورت حق به خورد مردم مى‏دهند و جنايات را به صورت صلح طلبى. عصرى كه دشمنان اسلام و مسلمين با ملتهاى مستضعف، آن مى‏كنند كه چنگيز نكرد، و اكثر حكومتهاى مسلمانان در جناياتى كه بر ملتهاى خود مى‏رود از جانيان طرفدارى مى‏كنند. عصرى كه در خانه امن خدا از دشمنان اسلام و جنايتكاران به مسلمين نمى‏شود شكايت كرد. عصرى كه فرياد مرگ بر اسرائيل و امريكا بر خلاف اسلام تلقى مى‏شود. و عصرى كه براى استقرار حكومت اسلامى و پياده كردن احكام اسلام در يك كشور، مدعيان اسلام به ستيز نظامى و تبليغاتى با آن برمى‏خيزند و با اسلام عزيز به اسم اسلام مى‏جنگند .

بارالها، ملت مجاهد ايران در اين عصر جاهليت و تاريك مظلومند، و به جز اتكال به درگاه تو و اعتماد به عنايات تو پناهى ندارند، و از پيشگاه مبارك تو استمداد مي كنند. و در راه حق به راه خود ادامه مى‏دهند، و از اين وحشيگرى هراسى به خود راه نمى‏دهند. و عزتى كه براى تو و رسول تو و مؤمنين است، براى زندگى عاريت چند روزه از دست نمى‏دهند .

بارالها، از تو رحمت براى شهداى عزيز و به ويژه شهيد محراب اين هفته، و سلامت و سعادت و صبر براى ملت به ويژه بازماندگان شهدا و اهالى محترم باختران، و شفاى عاجل براى آسيب ديدگان و انتقام از دشمنان اسلام را خواستارم.

 درود به روان پاك عزيزان شهيد. درود بر بازماندگان شهدا. سلام بر آسيب ديدگان و صلوات و سلام خداوند و مقربان درگاهش بر حضرت بقية اللَّه- ارواحنا لمقدمه الفداء-

 والسلام على عباداللَّه الصالحين

 روح اللَّه الموسوى الخمينى

صحيفه امام ، جلد 17 ، صفحه 49 تا 51