معجزه انقلاب اسلامي ايران از معجزه سازندگي اين خانه‌هاي خداوندي نشأت گرفت، رشد كرد و بنيان رژيم شاهنشاهي را در هم كوبيد و آن‌ها را از تخت‌هاي استكباري به زير كشيد. طومار حكومت غاصبانه و جائرانه آن‌ها را كه بدون هيچ حق و لياقتي،‌آن را ربوده بودند و با حمايت استعمارگران دوام آورده بودند و مي‌پنداشتند نسلاً بعدالنسل هم‌چنان بر آن تكيه خواهند زد و بر اين كشور حكم خواهند راند،‌ شكستند و سقف‌هاي كاخ‌هاي بنا شده از حقوق اوليه ملت بزرگ ايران را بر سرشان خراب كردند. توطئه‌ها و دسيسه‌هاي پي‌درپي آن‌ها براي غارت ثروت‌هاي مادي و معنوي اين مردم را نقش بر آب كردند، در مقابل آن استوار ايستادند، مال و جان دادند و تسليم نشدند و خداوند آنها را مأجور كرد به نصرتشان و موفق داشت به هدم و شكست دشمنانشان.

قرآن كريم چه زيبا فرمود:

« قد مكر الذين من قبلهم فاتي‌الله بنيانهم من القواعد فخّر عليهم السقف من فوقهم و اتاهم العذاب من حيث لا يشعرون: كساني كه قبل از ايشان بودند (نيز) توطئه‌ها كردند، ولي خداوند به سراغ شالودۀ (زندگي) آن‌ها رفت، و آن را از اساس ويران كرد و سقف از بالا بر سرشان فرو ريخت و عذاب (الهي) از آن جايي كه نمي‌دانستند به سر وقتشان آمد.»(1)

«يا ايها الذين امنوا اِن تنصرو‌ا الله ينصركم و يثبت اقدامكم: اي كساني كه ايمان آورده‌ايد، اگر (آيين) خدا را ياري كنيد، شما را ياري مي‌كند و گامهايتان را استوار مي‌دارد.»(2)

چنين پايگاه و محلي، جاي اعجازگري و اعجاز‌آفريني است و قدر و منزلت آن حفظ و حراست از آنست. رهبر كبير انقلاب اسلامي به همين مطلب اشاره كرده و مي‌فرمايد:

«شما بايد هوشيار باشيد كه مسجدهايتان و محراب‌هايتان و منبرهايتان را حفظ كنيد و بيشتر از سابق. شمايي كه اين معجزه را از مسجد ديديد، حالا بايد برويد دنبال اين مركز معجزه،‌ نه رها كنيد او را.»(3)

مسجد منزلگاه آغاز و فرجام پيامبران و اولياي الهيست. مركز تربيت و پرورش، مركز علم و حكمت، مركز آگاهي و بصيرت، مدرسه تعليم جهاد و ايثار، راهبر صراط مستقيم و مانع سبيل شياطين. هر كه به آن رو آورد هدايت يافت و آن كه رو برگرداند خسارت ديد. آن‌كه به آن دل داد روشني يافت و آن كه دل بريد در تاريكي ماند. مقام معظم رهبري بر همين نكته دست گذاشته و مي‌فرمايد:

«علت اين‌كه اين انقلاب مبارك در ايران اسلامي پيروز شد، يكي از علل اين پيروزي و سهولت اين پيروزي لااقل اين بود، مردم به مسجد اقبال پيدا كردند، جوان‌ها مساجد را پر كردند، علماي اعلام مساجد را به عنوان يك مركزي براي تعليم، براي تربيت، براي روشنگري افكار و اذهان مورد استفاده قرار دادند و مسجد شد مركزي براي حركت، براي آگاهي، براي نهضت، براي افشاي اسرار زمام‌داران فاسد و خودفروخته رژيم طاغوت،‌در مشروطيت هم همين جور بوده است، در دوره ملي شدن صنعت نفت هم تا حدودي همين جور بود، در زمان انقلاب هم كه اين به احد اعلي رسيد ... مسجد نه فقط در  زمان ما و نه فقط در كشور عزيز اسلامي ما، بلكه در نقاط مختلف عالم و در طول تاريخ، منشأ آثار بزرگ و نهضت‌هاي بزرگ و حركات اسلامي بزرگ شده است. مثلاً در همين كشورهاي آفريقا، كشورهاي شمال آفريقا كه مسلمان هستند، مثل كشور الجزاير و ديگر كشورهاي كه سال‌ها در زير سلطه نظامي استعمار فرانسوي‌ها بودند، قيام اين مردم از مساجد شروع شد، كه به پيروزي هم رسيد و كشورها استقلال پيدا كردند. آن روزي هم انقلاب در اين كشورها رو به شكست رفت و استقلال خودشان را دوباره ملت‌ها از دست دادند كه رابطه خودشان را با مساجد و با دين و ايمان مساجد قطع كردند ... مساجد را بايد ملت ايران مغتنم بشمارند،‌ پايگاه معرفت و روشن‌بيني و روشنگري و استقامت ملي به حساب بياورند ... هم مدرسه است، هم دانشگاه است، هم مركز تفكر و تأمل است، هم مركز تصفيه روح است، هم مركز خلوص است، هم مركز اتصال بنده به خداست. ارتباط زمين و آسمان است. جايي است كه انسان خود را به منبع لايزال فيض و قدرت وصل مي‌كند. به خدا انسان خود را در مسجد متصل مي‌كند. بنابراين قدر مساجد را بايد دانست. در مساجد حضور بايد پيدا كرد.»(4)

تأثير شگرف مسجد بر افراد و جامعه و نقش حياتي آن در به وجود آوردن انقلاب اسلامي و هدايت و رهبري آن تا رسيدن به سر منزل مقصود از ديد انديشمندان خارج از كشور نيز پنهان نمانده و صريحاً به آن اعتراف دارند. مارسل بوازار در كتاب خود مي‌نويسد:

« مسجد عامل نيرومندي در هم‌بستگي و اتحاد مسلمانان جهان است و اهميت اجتماعي و فرهنگي آن را از اين بابت نمي‌توان ناديده گرفت. مخصوصاً در روزگار معاصر كه مسلمانان شور و حرارت صدر اسلام را دگرباره از خود نشان مي‌دهند. مساجد به صورت مراكز تربيت روحاني و پايگاه جنبش امت مسلمانان نسبت به ستمگران و سلطه‌جويان درآمده است. اندك اندك مساجد موقعيت سال‌هاي نخستين ظهور اسلام را به دست آورده‌اند، تأُسيس كتابخانه‌ها و تالار اجتماعات در درون مساجد اين حقيقت را آشكار مي‌سازد كه مساجد در اسلام بدان‌گونه كه بعضي پنداشته‌اند منحصراً‌ براي ادا‌ي فريضه نماز نيست و يقيناً يكي از مراكز سياسي و فرهنگي مهم اسلام است. اقامه نماز جمعه وسيله‌اي براي گردهمايي مسلمانان در روز تعطيل و طرح مسايل مهم اجتماعي و بحث و گفتگو در باب كمبودهاي رفاهي و تصميم‌گيريهاي سياسي و غيره. گردهمايي جمعه مخصوصاً در سال‌هاي اخير و در ممالك آزاد شده اسلام كه به سوي پيشرفت اقتصادي و حاكميت سياسي مي‌روند، كارآيي بسيار داشته است. در اين‌ سال‌ها علي‌رغم تفرقه و پراكندگي سياسي، مردم و گروههاي مسلمان ناخشنود از حكومت‌هاي فاسد در درون مساجد طرح قيام عمومي و مبارزه عليه ستمگران را ريخته و تزلزلي در اركان فرمان‌روايي دست نشاندگان استعمار غرب پديد آورده‌اند،‌كاري كه احزاب و گروههاي سياسي مخالف در ممالك غرب از انجام آن هنوز ناتوانند.»(5)

پاورقي ها :

1- سوره نحل آيه 26

2- سوره محمد(ص) آيه 8

3- صحيفه نور ، جلد12 ، صفحه 334

4- سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامي در تاريخ 19/10/1375 ، مجله مسجد ، شماره 69 مرداد و شهريور 1382 ، صفحه 9 ، مركز رسيدگي به امور مساجد

5- مساجد در جهان ، ايران و تهران ، ميكائيل جواهري ، مجله الكترونيكي دوران ، شماره 49 آذر 1388، به نشاني : www.dowran.ir

منبع : كتاب پايگاههاي انقلاب اسلامي به روايت اسناد ساواك - مساجد - مسجد ارك تهران ، صفحه نه تا يازده مقدمه ، مركز بررسي اسناد تاريخي ، چاپ اول سال 1390

(استفاده از اين مطلب بدون ذكر نشاني سايت جايز نيست)