امام صادق عليه السلام فرمود: شهرت به عبادت مايه بدگمانيست. پدرم از پدرش از جدش به من باز گفت كه رسول خدا "صلي الله عليه و آله" فرمود:   

أَعْبَدُ النَّاسِ مَنْ أَقَامَ الْفَرَائِضَ : عابدترين مردم كسى است كه همان واجبات را به جا آورد.

وَ أَسْخَى النَّاسِ مَنْ أَدَّى زَكَاةَ مَالِهِ : و سخى ترين مردم كسى است كه زكاة مالش را بدهد.

وَ أَزْهَدُ النَّاسِ مَنِ اجْتَنَبَ الْحَرَامَ : و زاهدترين مردم كسى است كه از حرام بركنار شود.

وَ أَتْقَى النَّاسِ مَنْ قَالَ الْحَقَّ فِيمَا لَهُ وَ عَلَيْهِ : و با تقواترين مردم كسى است كه در سود و زيان خود حق گويد.

وَ أَعْدَلُ النَّاسِ مَنْ رَضِيَ لِلنَّاسِ مَا يَرْضَى لِنَفْسِهِ وَ كَرِهَ لَهُمْ مَا يَكْرَهُ لِنَفْسِهِ : و عاقلترين مردم آن كه بپسندد براى مردم آن چه براى خود پسندد و بد دارد براى مردم آن چه براى خود بد دارد.

وَ أَكْيَسُ النَّاسِ مَنْ كَانَ أَشَدَّ ذِكْراً لِلْمَوْتِ : و زيركترين مردم کسي است كه بيشتر ياد مرگ باشد.

وَ أَغْبَطُ النَّاسِ مَنْ كَانَ تَحْتَ التُّرَابِ قَدْ أَمِنَ الْعِقَابَ وَ يَرْجُو الثَّوَابَ : و رشك آورترين کس (که انسان به حال او غبطه مي خورد ) آن كه زير خاك است و از كيفر گناه آسوده و اميد ثواب دارد.

وَ أَغْفَلُ النَّاسِ مَنْ لَمْ يَتَّعِظْ بِتَغَيُّرِ الدُّنْيَا مِنْ حَالٍ إِلَى حَالٍ : و غافل ترين مردم آنه كه از ديگرگونى جهان پند نپذيرد.

وَ أَعْظَمُ النَّاسِ فِي الدُّنْيَا خَطَراً مَنْ لَمْ يَجْعَلْ لِلدُّنْيَا عِنْدَهُ خَطَراً : و معتبرترين مردم آن كه به دنيا اعتبارى ننهد.

وَ أَعْلَمُ النَّاسِ مَنْ جَمَعَ عِلْمَ النَّاسِ إِلَى عِلْمِهِ : و داناترين مردم آن كه دانش مردم را با دانش خود جمع كند.

وَ أَشْجَعُ النَّاسِ مَنْ غَلَبَ هَوَاهُ : و شجاع‏ترين مردم آن كه بر هواى نفس خود غالب آيد.

وَ أَكْثَرُ النَّاسِ قِيمَةً أَكْثَرُهُمْ عِلْماً : و پربهاترين مردم دانشمندترين آنها است. 

وَ أَقَلُّ النَّاسِ قِيمَةً أَقَلُّهُمْ عِلْماً : و كم‏ بهاترين مردم كم‏ دانش‏ ترين آنها است.

وَ أَقَلُّ النَّاسِ لَذَّةً الْحَسُودُ : و كم‏ لذت‏ ترين مردم حسود است.

وَ أَقَلُّ النَّاسِ رَاحَةً الْبَخِيلُ : و كم راحت ‏ترين مردم بخيل است .

وَ أَبْخَلُ النَّاسِ مَنْ بَخِلَ بِمَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ : و بخيل ترين مردم آن كه بخل ورزد بدان چه خدا بر او واجب كرده است .

وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالْحَقِّ أَعْلَمُهُمْ بِهِ : و سزاوارترين مردم به حق داناترين مردم به حق است .

وَ أَقَلُّ النَّاسِ حُرْمَةً الْفَاسِقُ : و کم حرمت‏ ترين مردم فاسق است.

وَ أَقَلُّ النَّاسِ وَفَاءً الْمُلُوكُ : و كم وفاترين مردم پادشاهانند.

وَ أَقَلُّ النَّاسِ صَدِيقاً الْمَلِكُ [صِدْقاً الْمَمْلُوكُ‏] : و كم دوستترين مردم پادشاه است .

وَ أَفْقَرُ النَّاسِ الطَّمِعُ : و درويش ‏ترين مردم، طمعكار است .

وَ أَغْنَى النَّاسِ مَنْ لَمْ يَكُنْ لِلْحِرْصِ أَسِيراً : و توانگرترين مردم كسى است كه اسير آز و طمع نيست.

وَ أَفْضَلُ النَّاسِ إِيمَاناً أَحْسَنُهُمْ خُلُقاً : و برترين مردم در ايمان خوش‏ خلق‏ترين آنها است.

وَ أَكْرَمُ النَّاسِ أَتْقَاهُمْ : و گرامي ترين مردم با تقواترين آنهاست.

وَ أَعْظَمُ النَّاسِ قَدْراً مَنْ تَرَكَ مَا لَا يَعْنِيهِ : و با قدرترين مردم كسى است كه پيرامون كار بى ‏معنى نگردد.

وَ أَوْرَعُ النَّاسِ مَنْ تَرَكَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ كَانَ مُحِقّاً : و پارساترين مردم كسى است كه جدال را ترک کند گرچه حق با او باشد.

وَ أَقَلُّ النَّاسِ مُرُوءَةً مَنْ كَانَ كَاذِباً : و نامردترين مردم دروغگو است.

وَ أَشْقَى النَّاسِ الْمُلُوكُ : و بدبخت ‏ترين مردم پادشاهانند.

وَ أَمْقَتُ النَّاسِ الْمُتَكَبِّرُ : و مبغوض ترين مردم متكبر است.

وَ أَشَدُّ النَّاسِ اجْتِهَاداً مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ : و مجاهدترين مردم آن كه گناهان را ترك كند.

وَ أَحْكَمُ النَّاسِ مَنْ فَرَّ مِنْ جُهَّالِ النَّاسِ : و فرزانه‏ترين مردم آن كه از نادانان بگريزد.

وَ أَسْعَدُ النَّاسِ مَنْ خَالَطَ كِرَامَ النَّاسِ : و سعادتمندترين مردم آن كه با مردم گرامى رفت و آمد کند. 

وَ أَعْقَلُ النَّاسِ أَشَدُّهُمْ مُدَارَاةً لِلنَّاسِ : و خردمندترين مردم كسى است كه بيشتر مدارا كند.

وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالتُّهَمَةِ مَنْ جَالَسَ أَهْلَ التُّهَمَةِ : و سزاوارترين مردم به تهمت آن كه هم نشين متهم باشد.

وَ أَعْتَى النَّاسِ مَنْ قَتَلَ غَيْرَ قَاتِلِهِ أَوْ ضَرَبَ غَيْرَ ضَارِبِهِ : و سركش ‏ترين مردم آن كه جز قاتل خود را بكشد و جز ضارب خود را بزند.

وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالْعَفْوِ أَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَةِ : و سزاوارترين مردم به گذشت، آن كس است که تواناتر است بر كيفردادن.

وَ أَحَقُّ النَّاسِ بِالذَّنْبِ السَّفِيهُ الْمُغْتَابُ : و سزاوارترين مردم به گناه نابخرد بدگو است.

وَ أَذَلُّ النَّاسِ مَنْ أَهَانَ النَّاسَ : و خوارترين مردم آن كس است که به مردم اهانت كند.

وَ أَحْزَمُ النَّاسِ أَكْظَمُهُمْ لِلْغَيْظِ : و محاسبه گر ترين مردم کسي که خشم خود بيشتر فرو خورد.

وَ أَصْلَحُ النَّاسِ أَصْلَحُهُمْ لِلنَّاسِ : و صالحترين مردم خيرانديشتر آنهاست نسبت به مردم.

وَ خَيْرُ النَّاسِ مَنِ انْتَفَعَ بِهِ النَّاس‏ : و بهترين مردم کسي است که به مردم سود رساند.

   أمالي شيخ صدوق صفحه 21

منبع : www.ghadeer.org