اول: غسل

دوم: زیارت امام حسین علیه السلام

سوم:خواندن سوره انعام و کهف و یس و صد مرتبه أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ

چهارم: بخواند این دعا را که شیخ کلینى از حضرت صادق علیه السلام نقل کرده:

 اللَّهُمَّ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَ قَدْ تَصَرَّمَ وَ أَعُوذُ بِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ یَا رَبِّ أَنْ یَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَیْلَتِی هَذِهِ أَوْ یَتَصَرَّمَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ لَکَ قِبَلِی تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُرِیدُ أَنْ تُعَذِّبَنِی بِهِ یَوْمَ أَلْقَاکَ

پنجم: بخواند دعاى یا مدبر الامور که در اعمال شب بیست و سوم ص 230 گذشت

ششم: وداع کند ماه رمضان را به دعاهاى وداع که شیخ کلینى و صدوق و شیخ مفید و طوسى و سید بن طاوس رضوان الله علیهم نقل کرده‏اند و شاید بهترین آنها دعاى چهل و پنجم صحیفه کامله باشد و سید بن طاوس روایت کرده است از حضرت صادق علیه السلام که: هر که در شب آخر ماه رمضان وداع کند آن ماه شریف را و بگوید:

اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ صِیَامِی لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ أَعُوذُ بِکَ أَنْ یَطْلُعَ فَجْرُ هَذِهِ اللَّیْلَةِ إِلا وَ قَدْ غَفَرْتَ لِی

بیامرزد حق تعالى او را پیش از آنکه صبح کند و روزى فرماید او را توبه و انابه سید و شیخ صدوق از جابر بن عبد الله انصارى روایت کرده‏اند که گفت: رفتم به خدمت حضرت رسول صلى الله علیه و آله در جمعه آخر ماه رمضان چون نظر آن حضرت بر من افتاد فرمود که اى جابر این آخر جمعه‏اى است از ماه رمضان پس آن را وداع کن و بگو اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ صِیَامِنَا إِیَّاهُ فَإِنْ جَعَلْتَهُ فَاجْعَلْنِی مَرْحُوما وَ لا تَجْعَلْنِی مَحْرُوما پس به درستى که هر که این دعا را در این روز بخواند از دو خصلت نیکو ظفر مى‏یابد یا به رسیدن به ماه رمضان آینده یا به آمرزش خدا و رحمت بى انتها (و سید بن طاوس و کفعمى نقل کرده از حضرت رسول صلى الله علیه و آله که فرمود: هر که در شب آخر ماه رمضان ده رکعت نماز گزارد بخواند در هر رکعت حمد یک مرتبه و قل هو الله أحد ده مرتبه و بگوید در رکوع و سجود ده مرتبه سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ و بعد از هر دو رکعت تشهد بخواند و سلام دهد و چون از تمام ده رکعت فارغ شد و سلام داد هزار مرتبه استغفار کند بگوید أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ و بعد از استغفار سر به سجده گذارد و بگوید در حال سجود یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ یَا رَحْمَانَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ رَحِیمَهُمَا یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یَا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ تَقَبَّلْ مِنَّا صَلاتَنَا وَ صِیَامَنَا وَ قِیَامَنَا قسم به حق آنکه مرا براستى به نبوت مبعوث فرموده که جبرئیل مرا خبر داد از اسرافیل از پروردگار خود تبارک و تعالى که سر از سجده بر نداشته باشد که بیامرزد خدا او را و قبول فرماید از او ماه رمضان را و بگذرد از گناهان او الخبر) و این نماز در شب عید فطر نیز روایت شده و لکن در آن روایت است که تسبیح أربع را در رکوع و سجود عوض تسبیح رکوع و سجود بخواند و به جاى اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا تا به آخر دارد اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ تَقَبَّلْ صَوْمِی وَ صَلاتِی وَ قِیَامِی   

***** 

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:  هر کس در شب آخر ماه مبارک رمضان 10 رکعت نماز بخواند به این صورت که در هر رکعت یک بار فاتحه الکتاب  و 10 بار سوره توحید و در رکوع  و سجده 10 بار بخواند: « سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر» و در هر دو رکعت تشهد و سلام دهد و وقتی 10 رکعت را پایان برد بعد از فراغت از سلام نماز 1000 بار «استغفرلله » بگوید و وقتی استغفار را پایان  برد سجده نموده و در حال سجده بگوید:

«یا حی یا قیوم یا ذالجلال و الاکرام، یا رحمان َ الدنیا و الاخرة و رَحیمَهُما، یا ارحم الراحمین، یا اله الاوّلین و الاخرین، إغفرلَنا ذُنُوبَنا، و تَقَبّل مِنّا صلاتَنا و صیامَنا و قیامَنا»

«به کسی که به حق مرا به پیامبری برانگیخت سوگند، جبرییل به نقل از اسرافیل و او به نقل از پروردگار خبر داد که این شخص سر از سجده بر نمی دارد مگر آن که خداوند او را می آمرزد و ماه رمضان او را می پذیرد و از گناهش می گذرد اگر چه 70 گناه کرده باشد و هر گناه 70 گناه بزرگ تر  از همه ی گناهان بندگان باشد و نیز خداوند اعمال ماه رمضان اهالی شهر و منطقه را که او در آن است می پذیرد...»

در ادامه فرمود: «سوگند به کسی که مرا به حق برانگیخت هر کس این نماز را همراه با استغفار ان بجا آورد خداوند  نماز و روزه و شب خیزی او را قبول نموده و او را می آمرزد .و دعای او را مستجاب می کند زیرا در کتاب خود می فرماید: استغفروا ربکم انه کان غفارا»...

و در ادامه فرمود: «این هدیه مخصوص من و امت من است  و خداوند آن را به هیچ کس از پیامبران پیش از من و غیر آنان نداده است.»

[اقبال الاعمال ، سید بن طاووس به نقل از کتاب الحسنی ]

منبع : portal.anhar.ir